Blogs

Zoals ik hier heb geschreven, lag de focus tijdens mijn eerste dagen bij Port of Zeebrugge vooral op kennisverwerving. Mijn tijd spendeerde ik voornamelijk aan het ontrafelen van de geheimen van het havengebeuren. Hoewel ik op kennisvlak nu wel al een hele weg heb afgelegd, krijg ik vanaf morgen nog een academisch duwtje in de rug.  

Port of Zeebrugge bevestigde dit weekend nogmaals haar positie als eerste Vlaamse cruisehaven. Vrijdagochtend hebben 25 Belgen de eer (en het gemak) gehad om in Zeebrugge op te stappen voor een tiendaagse reis naar New York.  De majestueuze Queen Mary 2 gooide het anker uit in Zeebrugge om 25 Belgische passagiers te laten opstappen. Dit cruiseseizoen zullen er 94 schepen Zeebrugge bezocht hebben, maar onze haven is doorgaans enkel een tussenstop.

23 augustus. De datum die me altijd opvalt wanneer die wordt vermeld, de datum die ik in de kalender opzoek om te kijken of ie dit jaar in het weekend valt of niet, de dag dat ik het levenslicht zag, ondertussen reeds 27 jaar geleden.

Vandaag ben ik dus jarig. Niet meer 26, maar 27, en dus alweer een jaartje ouder. Of een dag, zo u wil, afhankelijk van het feit of u een glas halfvol of glas halfleeg soort persoon bent. Bij mij hangt dat voornamelijk af van dag tot dag. ;-)

Oog voor schepen heb ik nooit gehad. Zelfs aan het strand, waar ik al heel mijn leven jaarlijks drie weken naar de horizon lig te staren, konden die robuuste dingen in de verte nauwelijks mijn aandacht trekken. Schoorvoetend geef ik toe dat er sinds mijn aanwerving alvast één vorm van beroepsmisvorming is opgetreden. Tegenwoordig ben ik namelijk helemaal into boten.

Geduld is een mooie zaak en dat maakt het uiterst jammer dat er mij niet zo’n grote hoeveelheid werd toebedeeld. Ik ben zo iemand die naast de datum van een belangrijke dag een dik vet uitroepteken in de agenda zet. En als die dag niet snel dichterbij komt, dan komt er gewoon eentje bij. Te enthousiast, perhaps?

Zaterdagochtend, 06u20. Vroeg uit de veren voor een langverwachte dag voor de haven van Zeebrugge. Geen wekker nodig. Klaarwakker al om zes uur, alsof ik op schoolreis mocht vertrekken.

Het terrein van de eerste Haventriatlon lag er om acht uur onder een grauwgrijs wolkenpak nog desolaat bij. Collega’s komen zich met dikke truien aanmelden om hun t-shirt op te halen en te horen wat hun taak van de dag is. Het t-shirt gaat over al die dikke lagen kledij. Een thermos hete koffie wordt enthousiast onthaald.

Met slaperige oogjes reed ik vanmorgen naar Zeebrugge. Na vier dagen zonder wekker was het deze ochtend toch een reality check wanneer dat nare ding me uit mijn slaap rinkelde. Hallo, werkelijkheid.
 

Terwijl ons land door een of ander bizar weerfenomeen “gestraalstroomd” wordt, kijken we in Zeebrugge uit naar een stabiele atmosfeer. Dat verlangen heeft allerminst te maken met de hoofdactiviteit van de haven, want schepen hebben tot nader order weinig of geen last van een vitamine D tekort.

Voor mijn tweets, blogposts en updates op Google+ ben ik vanzelfsprekend afhankelijk van wat er in de haven gebeurt. Hoewel ik eigenlijk vind (en reeds meermaals heb gezegd) dat er in de haven AL-TIJD  wat te doen is, moet ook toegegeven worden dat niet alles een even hoge nieuwswaarde bevat.
 

Communicatie is meer dan een gesprek aangaan met de buitenwereld. Uit wat ik hier reeds heb geschreven zou u kunnen afleiden dat het havenbestuur mij specifiek heeft aangeworven om de externe communicatie van ons bedrijf te verzorgen. Dat klopt uiteraard, maar ook de interne communicatie binnen ons bedrijf behoort tot mijn takenpakket.